piątek, 19 październik 2018 06:04

Podsumowanie rejestracji REACH 2010–2018

Napisane przez dr Tomasz Gendek Anna Królak


Pobierz załącznik:
Oceń ten artykuł
(1 głos)

31 maja minął ostatni z trzech zaplanowanych terminów – milowych kroków rejestracji substancji zgodnie z art. 23 rozporządzenia REACH. Rozporządzenie to, poprzez gruntowne zmiany prawne, przebudowało w znacznym stopniu zasady funkcjonowania rynku chemicznego w UE. To, co początkowo wydawało się nierealne– rejestracja dziesiątek tysięcy istniejących (produkowanych i importowanych) substancji przez firmy z całego obszaru EOG – właśnie w zasadniczej formie dobiegło końca.

Przypomnijmy podstawowe zasady i mechanizm rejestracji substancji
Zgodnie z artykułem 5 rozporządzenia REACH rejestracji podlegają wszystkie substancje produkowane i importowane w ilości co najmniej tony na rok. Z rejestracji mogą być wyłączone, oprócz substancji produkowanych lub importowanych w ilościach poniżej tony rocznie, także pewne grupy związków, np. substancje pochodzenia naturalnego niemodyfikowane chemicznie, czyli takie, które zostały pozyskane bezpośrednio ze środowiska i nie zostały na żadnym dalszym etapie wędrówki w łańcuchu dostaw przetworzone lub chemicznie zmodyfikowane. Przykładowo, węgiel kopalny nie podlega rejestracji na mocy załącznika V do rozporządzenia REACH jako substancja pozyskiwana naturalnie, ale już sadza, węgiel wytworzony w procesie chemicznym (np. poprzez pirolizę zużytych opon, gumy) – tak.

Rejestracji musi dokonać każdy producent lub importer
Istnieje kilka podstawowych dróg rejestracji. Najprostszą i najczęściej wybieraną przez rejestrujących jest rejestracja poprzez zakupdostępu do danych (wyników badań fizykochemicznych, toksykologicznych i ekotoksykologicznych, oceny bezpieczeństwa chemicznego), czyli tzw. Letter of Access. Istnieje również możliwość rejestracji substancji jako członek konsorcjum lub też rejestracja indywidualna, na którą rejestrujący są skazani, gdy tylko oni są zainteresowani produkcją lub importem konkretnej substancji. W pierwszym terminie, który zakończył się 30 listopada 2010 r., rejestracji podlegały substancje produkowane lub importowane w największych tonażach (≥ 1000 ton rocznie) oraz substancje CMR, czyli rakotwórcze mutagenne i działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 i 2 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG (według przepisów CLP 1A i 1B), które zostały wyprodukowane na terytorium Wspólnoty lub importowane przez producenta lub importera co najmniej raz po 1 czerwca 2007 r. w ilości co najmniej tony rocznie oraz substancje zaklasyfikowane jako działające bardzo toksycznie na organizmy wodne, które mogą powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym (R50/53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG i H410 zgodnie z rozporządzeniem CLP) w ilości co najmniej 100 ton rocznie. Do 31 maja 2013 r. należało zarejestrować substancje produkowane lub importowane w ilościach od 100 do poniżej 1 000 ton rocznie, a w ostatnim przewidzianym rozporządzeniem REACH terminie, do 31 maja 2018 r., substancje wyprodukowane lub importowane w ilości od 1 do poniżej 100 ton rocznie. Przedsiębiorstwa mogły skorzystać z tych terminów, jeżeli substancje, które wprowadzały (produkowały albo importowały), zostały wcześniej zarejestrowane wstępnie (odpowiednio w 2008 r.), albo najpóźniej rok przed odpowiednim terminem odroczonej rejestracji, tzw. opóźniona rejestracja wstępna.

Czytany 426 razy