piątek, 06 grudzień 2019 08:29

Transport pestycydów

Napisane przez Joanna Puchalska-Gad


Pobierz załącznik:
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Transport pestycydów wymaga odpowiedniego przygotowania. Większość pestycydów zaliczona jest do towarów stwarzających zagrożenie w transporcie.

Podstawowym aktem prawnym regulującym kwestie transportu drogowego, w tym także pestycydów, jest Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. 2019, poz. 769). Wszystkie pestycydy, które zgodnie z odpowiednimi kryteriami zostały sklasyfikowane jako niebezpieczne w transporcie drogowym, są wymienione w wykazie towarów niebezpiecznych w dziale 3.2 Umowy ADR.


Klasyfikacja

Niektóre z wymienionych tam pestycydów spełniają kryteria klasy 6.1 i w związku z tym przewożone są jako materiały trujące (ciekłe lub stałe) z nadanym kodem klasyfikacyjnym T6 lub T7. Część pestycydów ciekłych wykazuje również właściwości zapalne, dlatego zaliczone są do klasy 3. W zależności od tego, czy pestycyd wykazuje silniejsze działanie trujące czy zapalne, zaliczony będzie do klasy 3 lub 6.1, z kodem klasyfikacyjnym odpowiednio FT2 albo TF2. Podczas procedury klasyfikacyjnej dobierany jest następnie numer UN, który najprecyzyjniej opisuje dany pestycyd.


Dokumenty przewozowe

Jednym z podstawowych dokumentów, które muszą towarzyszyć przesyłce podczas transportu, jest dokument przewozowy. Sporządzając dokument do ładunku zawierającego pestycydy należy pamiętać o tym, że nazwa techniczna uzupełniająca prawidłową nazwę przewozową powinna być nazwą zwyczajową ISO, nazwą zawartą w dokumencie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) „The WHO Recommended Classification of Pesticides by Hazard and Guidelines to Classification” lub nazwą substancji aktywnych.


Środki ostrożności przy transporcie z innymi produktami

Sztuki przesyłek zawierające pestycydy i oznakowane nalepką ostrzegawczą zgodną ze wzorem nr 6.1 (jak dla materiału trującego) nie powinny być spiętrzane lub ładowane w bezpośredniej bliskości sztuk przesyłek, o których wiadomo, że zawierają żywność, artykuły spożywcze lub karmę dla zwierząt. Dotyczy to pojazdów, kontenerów oraz miejsc załadunku, rozładunku i przeładunku.

Jeżeli sztuki przesyłek zawierające pestycydy załadowane są w bezpośredniej bliskości sztuk przesyłek, o których wiadomo, że zawierają żywność, artykuły spożywcze lub karmę dla zwierząt, to powinny być oddzielone od nich:

(a) ciągłymi przegrodami o wysokości nie mniejszej niż jak sztuki przesyłek oznaczone nalepką nr 6.1;

(b) sztukami przesyłek, które nie są zaopatrzone w nalepki zgodne z wzorem nr 6.1 albo wzorem nr 6.2 lub

(c) wolną przestrzenią o szerokości nie mniej niż 0,8 m;

w sytuacji gdy sztuki przesyłek zawierające pestycydy nie posiadają dodatkowego opakowania lub nie są całkowicie przykryte (np. przy użyciu plandeki, pokrywy z tektury lub w inny sposób).


Przygotowanie przesyłki

W zależności od ilości przewożonego pestycydu lub sposobu pakowania, możliwe jest korzystanie z wyłączeń, o ile dla danego numeru UN w wykazie nie zostało wskazane „0” w kolumnach dotyczących ilości towarów na wyłączeniach. Jeżeli użyte opakowania pojedyncze nie przekraczają limitów ilościowych wskazanych w kolumnie (7a) Wykazu towarów niebezpiecznych („Ilości ograniczone”), mogą być one niecertyfikowane. Obowiązujący limit należy wówczas sprawdzić w odniesieniu do każdego materiału, ponieważ zależy on od jego klasyfikacji, czyli przypisania do numeru UN. Podczas korzystania z wyłączenia LQ największym dopuszczalnym limitem na opakowanie wewnętrzne jest 5 litrów / 5 kg materiału netto, choć dla wielu pestycydów ten limit jest dużo niższy (np. 100 ml). Jeśli kierowany do przewozu materiał spakowany jest do opakowań o większej zawartości niż dopuszczalne limity ilości ograniczonych, to zastosowane pojemniki muszą już być atestowane i dobrane zgodnie ze wskazaniami odpowiedniej Instrukcji Pakowania. W każdym przypadku jednak obowiązują zasady dotyczące oznakowania transportowego sztuki przesyłki. Za prawidłowe przygotowanie opakowań zawierających materiały niebezpieczne w transporcie oraz ich oznakowanie odpowiedzialny jest nadawca.

Ponadto w przypadku niektórych pestycydów, spakowanych do pojemników typu DPPL, czyli o pojemności przekraczającej 450 litrów lub 400 kg, przepisy Umowy ADR narzucają konieczność zastosowania pojazdów albo kontenerów zamkniętych lub co najmniej krytych opończą.

W sytuacji awaryjnej, jeżeli przewożony pestycyd wydostałby się z opakowania i rozlał się lub rozsypał wewnątrz pojazdu lub kontenera, to do czasu ich dokładnego oczyszczenia, a w razie potrzeby dezynfekcji lub odkażenia, pojazd lub kontener nie powinien być ponownie użyty. Również wszystkie inne materiały i przedmioty przewożone w tym pojeździe lub kontenerze powinny być sprawdzone, czy nie zostały skażone.

Czytany 49 razy Ostatnio zmieniany poniedziałek, 13 stycznia 2020 11:44