sobota, 27 maj 2017 08:48

Klasyfikować, oznakować i bezpiecznie przewozić

Napisane przez Paweł Jędrzejczyk


Pobierz załącznik:
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Zagadnienia dotyczące transportu towarów niebezpiecznych mają ogromne znaczenie dla bezpieczeństwa transportu. Dobór stosownych opakowań może zapobiec wypadkowi, a prawidłowa klasyfikacja i oznakowanie towarów mogą mieć decydujące znaczenie podczas akcji ratowniczej.

Dawno, dawno temu…

Już w latach 50. XX wieku zauważono potrzebę uregulowania kwestii transportu towarów niebezpiecznych, co zaowocowało stworzeniem Umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych (ADR). Została ona powołana do życia 30 września 1957 r. w Genewie. Sama umowa jest krótka i prosta, zawiera się na kilku stronach tekstu. Istotę jej funkcjonowania stanowią stworzone do niej załączniki, określające między innymi: sposób klasyfikacji towarów, ich oznakowania, konstrukcji opakowań oraz wymagania techniczne dla pojazdów. Od 1957 r. to właśnie te załączniki są regularnie aktualizowane i dostosowywane do zmian w przemyśle i transporcie oraz do postępu technicznego.

Zapali się, a może wybuchnie?

Oczywiście Umowa ADR w celu zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie nakłada na uczestników przewozu szereg obowiązków. W takich sytuacjach zawsze rodzą się pytania: Po co? Dlaczego? Czy to konieczne? Suche przepisy nie przemawiają do wyobraźni, ale akurat w przypadku przewozu towarów niebezpiecznych łatwo można zobrazować takie sytuacje, w których odpowiednie zastosowanie przepisów może zapobiec wypadkowi, a w skrajnych przypadkach sprawić, że ratowanie życia i zdrowia będzie odbywało się bezpieczniej.

Wyobraźmy sobie wypadek z udziałem cysterny, zawierającej kilka tysięcy litrów nieznanej cieczy – w akcji ratowniczej bierze udział kilka ekip straży pożarnej oraz pogotowia ratunkowego. Wszyscy ci ludzie muszą podejść bardzo blisko miejsca wypadku, aby móc udzielić pomocy. Nie mają jednak pojęcia, co znajduje się w cysternie – czy może się zapalić, wybuchnąć, czy stwarza jeszcze inne zagrożenia, a może w środku jest akurat mleko. Trudno wtedy podjąć odpowiednie kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa akcji ratowniczej, a ustalanie tego na podstawie dokumentów przewozowych czy informacji od kierowcy może w istotny sposób opóźnić prowadzenie akcji ratowniczej albo wręcz być niewykonalne. Pojazd oznakowany zgodnie z przepisami, wynikającymi z Umowy ADR, będzie jasno informował o zawartości cysterny. Tablice barwy pomarańczowej wskażą na obecność towaru niebezpiecznego, a zawarte na nich numery poinformują o rodzaju towaru oraz stwarzanych przez niego zagrożeniach. Dodatkowym wyraźnym sygnałem będą nalepki ostrzegawcze, znajdujące się na cysternie.

Nie bez znaczenia dla bezpieczeństwa zdarzenia są wymagania konstrukcyjne dla pojazdów, również wprowadzane przez Umowę. To dzięki nim jesteśmy w stanie uniknąć wycieków czy oddalić ryzyko zapłonu i eksplozji.

Klasyfikować

Zapewnienie bezpieczeństwa transportu towarów niebezpiecznych należy oczywiście rozpocząć od zidentyfikowania materiału, stwarzanych przez niego zagrożeń i możliwych interakcji. W przepisach Umowy ADR do prawidłowego zdefiniowania ryzyka służą nam kryteria klasyfikacji towarów niebezpiecznych – to dzięki nim możemy ocenić, czy nasz towar jest towarem niebezpiecznym oraz jak duże zagrożenie będzie stwarzał.

Na podstawie tych kryteriów i stosując odpowiednie metody klasyfikacyjne najpierw dokonujemy oceny, czy w myśl przepisów transportowych produkt jest niebezpieczny w transporcie. Jeśli tak faktycznie będzie, to przed nami zadanie trudniejsze – identyfikacja wszystkich zagrożeń stwarzanych przez produkt i na ich podstawie ocenienie, które z nich będzie dominujące, a które będą zagrożeniami dodatkowymi. Wyposażeni w te informacje musimy nasz produkt zaklasyfikować do jednej z 13 klas zagrożeń ustalonych w Umowie ADR (…)

 

Czytany 718 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 08 czerwiec 2017 09:04