Zakończenie dotychczasowej działalności w formie kwartalnej

Drodzy Czytelnicy,

z dniem 1 stycznia 2022 roku kończymy wydawanie Kwartalnika Chemicznego: Prawo i Wiedza w formie kwartalnej. Dotyczy to zarówno prenumeraty elektronicznej, jak i drukowanej. Niebawem dostępna będzie możliwość zakupu wydań archiwalnych w wersji drukowanej oraz elektronicznej.

Zespół redakcyjny
Kwartalnik Chemiczny: Prawo i Wiedza

piątek, 08 grudzień 2017 11:38

Opakowania w transporcie lotniczym towarów niebezpiecznych

Napisał


Pobierz załącznik:
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Opakowanie jest zasadniczym elementem w bezpiecznym transporcie lotniczym materiałów niebezpiecznych. Przepisy ustanawiają instrukcje pakowania dla wszystkich towarów niebezpiecznych akceptowanych do transportu lotniczego wraz z szeroką gamą opcji dla opakowań wewnętrznych, zewnętrznych i pojedynczych.

Instrukcje pakowania zwykle nakazują użycie testowanych opakowań ze specyfikacją UN, jednak nie jest to wymagane, gdy towary niebezpieczne są wysyłane jako ilości ograniczone (limited quantities) lub w ilościach śladowych (excepted quantities). Ilość towarów niebezpiecznych dozwolonych na jedno opakowanie jest ściśle ograniczona przez przepisy, tak aby zminimalizować ryzyko wypadku czy wystąpienia incydentu. Towary niebezpieczne muszą być pakowane w opakowania dobrej jakości, które będą odporne na warunki normalnego transportu lotniczego oraz są tak skonstruowane i zamknięte, aby zapobiec jakimkolwiek wyciekom. Warunki te dotyczą zarówno nowych opakowań, jak i tych, które są ponownie wykorzystywane. Istnieją dwa główne rodzaje opakowań:

• opakowania kombinowane: opakowanie zewnętrzne wykonane z drewna, kartonu, metalu lub tworzywa sztucznego, zawierające opakowania wewnętrzne z metalu, tworzyw sztucznych, szkła lub ceramiki; opakowania wewnętrzne mogą być pakowane z sorbentem lub materiałem amortyzującym zgodnie z indywidualnymi wymaganiami;
• opakowania pojedyncze: opakowania wykonane ze stali, aluminium, tworzywa sztucznego lub innych dozwolonych materiałów, które nie wymagają żadnych wewnętrznych opakowań do spełnienia swoich funkcji transportowych.

Większość opakowań poddawanych jest testom wytrzymałości w celu zapewnienia, że wytrzymają one normalne warunki transportu. Nasilenie i liczba badań opakowań zależą od stopnia zagrożenia przewidzianego do przewozu i są wyrażane przez grupy pakowania. Wyróżnia się trzy grupy pakowania, oznaczone cyframi rzymskimi I, II, III. Pierwsza grupa pakowania to materiały stwarzające bardzo wysokie niebezpieczeństwo, druga – substancje stanowiące średnie niebezpieczeństwo, natomiast do trzeciej grupy pakowania zalicza się materiały stwarzające niskie zagrożenie. Do towarów niebezpiecznych klas 3, 4, 5, 6, 8 i 9 grupy pakowania przypisane są ze względu na stopień niebezpieczeństwa przedstawianego przez artykuł lub substancję. Natomiast niektóre substancje należące do klasy 9 i płyny w podklasie 5.1 zostały przypisane do grup pakowania na podstawie doświadczenia, a nie w wyniku zastosowania jakichkolwiek kryteriów technicznych.

 

Testy opakowań

Podstawowymi testami wydajności dla większości opakowań do transportu materiałów niebezpiecznych, zarówno w przypadku ilości śladowych, ilości ograniczonych, jak i normalnych, są testy: upadku (ang. drop test) oraz składowania (ang. stacking test). Test składowania polega na poddaniu testowanego opakowania naciskowi na jego górną powierzchnię. Użyta siła powinna być równa całkowitej wadze identycznych opakowań, które mogą być ułożone na nim podczas transportu. Minimalna wysokość stosu opakowań działających na próbkę musi wynosić 3 m, a czas trwania badania nie może być krótszy niż 24 godziny. Wyjątkiem są przeznaczone dla cieczy opakowania z tworzyw sztucznych (bębny, kanistry i plastikowe opakowania kompozytowe), które należy poddać testowi składowania przez 28 dni w temperaturze nie mniejszej niż 40°C. Test upadku polega na upuszczeniu testowanego opakowania z zawartością z określonej wysokości na poszczególne ściany oraz krawędź opakowania. Kryteria dla tego testu są zależne od grupy pakowania, dla jakiej opakowanie będzie przeznaczone, jak również od metody transportu. Dla opakowań przeznaczonych dla materiałów posiadających pierwszą grupę pakowania oraz ilości śladowych wysokość wynosi 1,8 m (6 ft), dla grupy drugiej i opakowań dla ilości ograniczonych – 1,2 m (4 ft). Wysokość wymagana dla III grupy pakowania to 0,8 m (2,6 ft). Aby pomyślnie przejść testy, opakowanie nie może wykazywać uszkodzeń mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo podczas transportu, a opakowania wewnętrzne lub artykuły muszą pozostać całkowicie w zewnętrznym opakowaniu i nie wykazywać uszkodzeń lub wycieków.
(…)

Czytany 2158 razy Ostatnio zmieniany piątek, 08 grudzień 2017 12:10